Mijn naam is Izzy Petter, ik ben 18 en ik ben op 5-jarige leeftijd begonnen met hockeyen op een kleine hockey academie genaamd SJB, gerund door Olympic Gold Medalist Steve Batchelor.
Ik speel momenteel bij Surbiton en ik ben bij de club gekomen toen ik 14 was. Gedurende mijn tijd in de Colts sectie wonnen we 4 Nationale Titels op U14, U16 en U18 niveau. Mijn favoriete herinnering aan het spelen in de Colts is bij de nationale finale van 2016 waar we wonnen en ik 16 doelpunten maakte. Het was zo'n goed gevoel en ik heb sindsdien nog nooit zoveel doelpunten gemaakt! Het spelen voor het eerste team was nogal surrealistisch omdat ik aan het trainen was met Olympisch Gouden Medaillewinnaars die ik op TV had gezien en waar ik tegenop keek. De training op zo'n hoog niveau gedurende de week heeft me echt in staat gesteld om me te verbeteren en te leren van andere, meer ervaren spelers.
Ik heb ook veel plezier gehad met het spelen van mijn school hockey op Cranleigh waar we vier nationale titels hebben gewonnen. Ik heb echt genoten van hockey op school omdat het een tijd was waarin ik me kon ontspannen en meer vrij kon zijn om te spelen zoals ik dat wilde. Cranleigh was een groot voorstander van mijn clubhockey en stelde me in staat om van school af te gaan om te trainen en ook vroeg op een zaterdag te vertrekken om naar wedstrijden te gaan, wat me uiteindelijk in staat heeft gesteld om op een hoger niveau te spelen en een beter afgeronde speler te worden.
Ik werd op mijn 14e geselecteerd om voor het Engelse U16-team te spelen en ik ben nu betrokken bij het GB EDP (Elite Development Programme) en het Engeland U21-programma. Ik kreeg onlangs een oproep aan de Senior Squad om in een wedstrijd tegen Ierland te spelen. Dit was een geweldige ervaring en kwam als een complete schok voor mij omdat ik het helemaal niet verwachtte. Ik heb echt genoten van de ervaring en vond dat het EDP-programma me goed had voorbereid op de stap omhoog. Ook ben ik onlangs naar China en België gegaan met de GB EDP ploeg, ik heb echt genoten van deze reizen omdat het me toeliet om te reizen en verschillende delen van de wereld te zien zoals ik nog nooit eerder in Azië was geweest, het was een hele ervaring! Waarschijnlijk is mijn favoriete moment sinds het spelen voor Engeland het winnen van de bronzen medaille op de U18 Europeanen in juli 2018. In de derde vierde play-off stonden we tegenover Duitsland, dat we 7 jaar lang niet verslagen hadden als U18-programma, we waren twee spelers kwijt door ziekte, waaronder een van onze aanvoerders, dus al voor het begin van de wedstrijd zag het er niet goed uit. We stonden 1-0 achter tot het laatste kwartier, totdat we 2 doelpunten wisten te pakken en wegkwamen met de bronzen medaille. Het gevoel wanneer het laatste fluitje ging is iets wat ik nooit zal vergeten en is een van de redenen dat ik hockey speel omdat ik geloof dat je dat gevoel nooit echt kan krijgen in een andere levenswandel.